Біздің қоғамда бізді жастайымыздан қателеспеуге, әрдайым бәрін дұрыс жасауға үйретеді. Тіпті қателікті сәтсіздікпен теңестіріп жатады. Көпшілік үшін қате жасау – әлсіздіктің белгісі, ал оны мойындау беделге нұқсан келтіретіндей көрінеді. Бұл түсінік әсіресе жастар арасында кең таралған. Соның салдарынан талай адам әрекет етуден қорқып, өз мүмкіндігін толық пайдалана алмай жатады. Ал шын мәнінде, қателік – дамудың ажырамас бөлігі.
Қате – нәтиже емес, ол өмірдің табиғи процесі. Әрбір қателік адамға өз мүмкіндігін, әлсіз тұсын және даму бағытын түсінуге көмектеседі. Зерттеулер көрсеткендей, табысқа жеткен адамдардың басым бөлігі бір емес, бірнеше рет сәтсіздікке ұшыраған. Алайда олар қателікті тоқтау нүктесі емес, өмірлік сабақ ретінде қабылдады.
Қоғамдағы «мінсіз болу» қысымы да қателіктен қорқуды күшейтеді. Жастар өздерін өзгелермен салыстырып, қателесуге құқы жоқтай сезінеді. Бірақ шындық мынада: қателіксіз даму болмайды. Дәл осы қателесу арқылы адам жауапкершілікке, төзімділікке және дұрыс шешім қабылдауға үйренеді.
Мен үшін қателіктен қорықпау – өз-өзіңе адал болу. Бұл немқұрайлылық емес. Керісінше, жасаған қателігіңді мойындап, оны түзетуге ұмтылу. Қателікті қабылдау – әлсіздік емес, керісінше, ішкі күштің белгісі.
Қорытындылай келе, қателіктен қорқу адамның өзін емес, қорқынышын күшейтеді. Ал қателікті қабылдай білген жан ғана алға нық қадам жасай алады. Сондықтан қателікпен күресу емес, оны дер кезінде түсініп, дұрыс қорытынды шығару маңызды. Өйткені шынайы даму дәл осы қателіктерден басталады.
Әминай Тұрар, 11-сынып оқушысы
