Қорқыт Ата – қазақ және жалпы түркі халықтарының мәдениеті мен тарихында ерекше орны бар ұлы тұлға. Ол – философ, ақын, күйші, музыкант әрі данагөй ойшыл ретінде танылған. Ғалымдар Қорқыттың өмір сүрген дәуірін нақты айқындай алмағанымен, оны шамамен б.з.б. І мыңжылдықтың соңы мен ІХ ғасыр аралығына жатқызады.
Қорқыт туралы тарихи деректер аз болғанымен, оның есімі халық жадында аңыздар мен жырлар арқылы сақталған. Аңыздарға сүйенсек, ол өмір мен өлімнің мәні, адам мен табиғат арасындағы үйлесім туралы терең ой толғаған. Қорқыт мәңгілік өмірді іздеп, адам баласын рухани кемелдікке, өмірдің әр сәтін қадірлеуге үндеген тұлға ретінде бейнеленеді.
Қорқыттың басты мұрасы – қобыз өнері. Ол қобызда күй тартып, адамның ішкі сезімін, жан толғанысын музыка арқылы жеткізе білген. Оның күйлері терең мағыналы, философиялық мазмұнға толы болып келеді. Қобыз сарыны арқылы Қорқыт халықтың мұңын, қуанышын, арман-тілегін бейнелеген.
Сонымен қатар, Қорқыт есімі түркі халықтарының ортақ мұрасы саналатын Қорқыт ата кітабы атты эпикалық жинақпен тығыз байланысты. Бұл шығармада оғыз тайпаларының өмірі, салт-дәстүрі мен дүниетанымы көрініс тапқан.
Бүгінде Қорқыт мұрасы қазақ мәдениетінің ажырамас бөлігіне айналды. Оның күйлері мен аңыздары ұрпақтан-ұрпаққа жалғасып, ұлттық өнер мен әдебиеттің дамуына зор ықпал етуде. Қорқыт Ата – мәңгілік өмір мен рухани тереңдіктің символы болып қала береді.
Алуа Авчкур,
10 “А” сынып оқушысы
